Lilsaki's profile///+++!!!*~(((-Lilsaki-)...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
///+++!!!*~(((-Lilsaki-)))~*!!!+++\\\ |
|||||
March 09 ¸,ø¤º°`°º¤ø,¸ จบ ม.6 แย้ว ¸,ø¤º°`°º¤ø,¸(¯`·.¸¸.·´¯`·.¸¸.->กุจบ ม.6 แล้วววว<-.¸¸.·´¯`·.¸¸.·´¯)
~อ๊ากกกกกกก~
ไม่น่าเชื่อเป็นไปได้เว้ยเฮ้ย...!!!
แต่
ก็ยังไม่รู้จะไปต่อ ณ แห่งหนใด
มันน่าเศร้าก็ตรงนี้แหละ
T_T March 05 ขอบคุณกันและกันยังมีเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับ ความรัก หากลองหยุดพัก จงฟังซะก่อน จะรู้ว่าเราไม่เดินอยู่เดียวดาย ยังมีผู้คนบนทางอีกหลากหลาย อีกมากมาย ที่เราก็ต่าง มองหาความรักมาเติมให้เต็มหัวใจ มีความทรงจำดีๆ เกี่ยวกับความรัก บ้างสุขสมหวัง หรือจะร้องไห้ แต่นั่นกลับทำให้ใจเรามีพลัง จนนานๆ ไปมันก็กลายเป็นความหลัง ที่ในทุกครั้ง เรานึกถึงเมื่อไหร่ ก็ไม่รู้จะขอบคุณมันยังไง ถ้าหากว่า ใจเราไม่เคยจะรักเลยสักที จิตใจวันนี้คงจะไม่แข็งแกร่ง และในวันที่ล้มลงคงไม่มีแรง ถ้าเรามัวระแวงในมือของกันและกัน ถ้ามันเป็นเพลงบนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน และไม่มีวันที่ฉันและเธอจะเดินจากกัน ไปที่ไหน และถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย ให้ใจได้ซึ้งและมีพลังจะเดินต่อไปให้ไกล มองจะมองทางไหน มีใครสักคนที่หวังจะเดินเข้ามา นั่นคือปัญหา ยิ่งรอยิ่งนาน ยิ่งผ่านอะไรไปนานๆ ใจยิ่งหวั่น...ไหว และถ้าวันหนึ่งมีคนที่รอเข้ามา ว่าฟ้าก็คงไม่ทำเราเสียใจ แต่ถ้ามันไม่ใช่ ยังไงก็ไม่ใช่ ก็ได้แต่ถอนหายใจมองเหม่ออ้อนวอนให้ ใครๆ บางคนบนนั้นช่วยฉันที่อยากมีความรักกับเขาบ้าง หากมีอะไรๆ ฉันยอมได้ทุกทาง เพียงคำว่ากันและกัน ฉันขอคำอธิบาย ถ้ามันเป็นเพลงบนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน และไม่มีวันที่ฉันและเธอจะเดินจากกัน ไปที่ไหน และถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย ให้ใจได้ซึ้งและมีพลังจะเดินต่อไปให้ไกล...ให้ไกล เหนื่อย เหนื่อยจนถอนใจ ไม่รู้เมื่อไรว่าเราจะมีความหวัง...ไม่รู้เมื่อไร แค่เพียงสักครั้ง ได้เจอสักครั้ง แต่มันต้องเจ็บ ต้องปวด อย่างน้อยก็ยังได้รู้ว่ารักเป็นไง คนเราจะเสาะจะหาทำไม และมันจะเป็นจะรักยังไง ตะเกียกตะกายจะได้มา สุดท้ายบางทีต้องเสียน้ำตา แต่ให้ทนไว้ อาจเจ็บใจ และรอวันหนึ่งที่เราเติบโตจะขอบคุณ ว่าใจที่ไม่เคยมีรักให้ใคร และนานต่อไปจะเป็นใจที่ไร้ค่า หากมันจะมีอะไรที่ต้องแลกเพื่อได้มา ฉันว่ากันและกัน มีค่าที่จะแลกได้มากมาย ถ้ามันเป็นเพลงบนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน และไม่มีวันที่ฉันและเธอจะเดินจากกัน ไปที่ไหน และถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย ให้ใจได้ซึ้งและมีพลังจะเดินต่อไปให้ไกล...ให้ไกล... มีทางเดินให้เราเดินเคียงและมีแต่เสียงของเธอกับฉัน มีทางเดินให้เราเดินเคียงและมีแต่เสียงของเธอกับฉัน แสนนานเท่านาน...แสนนานเท่านาน Ticket Night Trip rmxเธอเคยได้ยินใช่ไหมว่าที่หนึ่งถ้าเราไปถึงจะมีทุกอย่าง และเคยได้ยินใช่ไหมว่ามีรถไฟที่พาไปถึงปลายทาง และคงได้ยินมาบ้างเรื่องตั๋วเดินทางไปสู่ความรัก ที่มันอาจหาได้ไม่ยาก แต่มันลำบากเมื่อตอนเดินทาง โย่ เออ และนี่คือบทเพลงที่บรรเลงความว้าเหว่ให้ฟัง Md sponx จะ sing a song อันว้าเหว่ ดัง ดัง ใครต่อใครที่ใจยังวังเวงและว้าเหว่มาฟัง Md sponx จะ sing a song อันว้าเหว่ ฟัง ฟัง นั่นคือเพลงๆนั้นที่เธอกับฉันเคยฟังด้วยกัน บนทางที่ไปทะเลวันนั้น ฉันยังจำได้เหมือนในความฝัน ที่บางคืนที่ฉันตื่นมานอนน้ำตา แค่ฝันร้าย และคิดว่าเธอจะตื่นขึ้นมาได้เห็นได้ปลอบใจ แต่ไม่มีเลย เธอจากฉันไป และนี่คือฝันร้ายที่ฉันยังคงติดตา เหม่อมองดูทางรถไฟ ไม่มีใครไปแล้วกลับมา คิดถึงใครที่ทิ้งไป แล้วไม่มีวันจะย้อนมา หากฉันได้ไปกับรถไฟ ฉันคงจะไม่กลับมา อยากไปกับรถไฟ แล้วคงไม่มีวันกลับมา...หา ใจคนเราไม่อาจลืมเลือนได้เช่นใด แล้วก็หัวใจคนไม่อยากเปลี่ยนแปลงไปเช่นนั้น เรื่องที่ฉันตั้งใจจะลืมเธอไปสักคน เมื่อหลุดพ้น ก็ทำใจลืมเธอได้ยาก ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ใครบอกว่าทำใจมันต้องใช้เวลา เมื่อนานมาแล้วฉันรักเธอยังไง แต่วันนี้เธอไปยังรักไม่มีสร่างซา เพราะมันเป็นเพลงของใครไม่รู้ วันนี้ฉันเปิดดูไม่เจอแม้แผ่นเสียง ที่บอกว่าเป็นเพลงบนทางเดินเคียง แต่วันนี้มีเพียง ฉันที่จำได้ ก็ไม่รู้ว่าเธอลืมไปหรือยัง ไม่รู้แม้กระทั่งว่าเธอไปอยู่ไหน จะสบายดีหรือทุกข์ทนเจียนตาย จะมีใครต่อใครปลอบใจหรือคอยยินดี ในความเสียใจที่ยังยืนยง ในความลุ่มหลงที่ยังยืนนาน เธอทำให้ฝันถึงวันเมื่อวาน แล้วตื่นมา...ร้องไห้อยู่คนเดียว นั่งมองดูทางรถไฟ ไม่มีใครไปแล้วกลับมา คิดถึงใครที่ทิ้งไป แล้วไม่มีวันจะย้อนมา (ไม่มีวันย้อนกลับมา) หากฉันได้ไปกับรถไฟ ฉันคงจะไม่กลับมา อยากไปกับรถไฟ แล้วคงไม่มีวันจะย้อนมา....หา ฉันนอนบนเตียงที่เธอเคยนอน และยังกอดหมอนที่เธอเคยหนุน ฉันฝันว่ามันยังคงอบอุ่น ด้วยรักของเธอไม่มีเปลี่ยนไป ฉันเคยพากเพียรเขียนซึ่งเพลงรัก ด้วยหวังว่าเธอจะมาสนใจ แต่จนวันนี้ ณ เพลงรถไฟ...เธอไม่เคยจดจำ หรือเพราะว่ารักเธอ ไปหรือเปล่า ฉันรัก รัก เธอ เกินไปหรือเปล่า หรือฉันคิด ถึง ไปหรือเปล่า ฉันคิด คิดถึง เธอ ไปหรือเปล่า ฉันรักเธอ ไปหรือเปล่า ฉันรัก รัก เธอ เกินไปหรือเปล่า ฉันคิด ถึง ไปหรือเปล่า ฉันคิด คิดถึง เธอ เกินไปหรือเปล่า Ticketเคยได้ยินใช่ไหม ว่าที่หนึ่ง ถ้าไปถึงเราจะมีทุกอย่าง ความสุข ความฝัน อะไรที่เฝ้ารอ จะรอเราอยู่ที่ปลายทาง และต้องใช้ เพียงตั๋วเดินทางแค่ใบเดียว และมันก็ไปกลับกลายเป็นหลายครั้ง แต่ไม่เคยจะมีผู้ใดที่เคยไป จะกลับมาเล่าอะไรให้ฉันฟัง ก็เลยสงสัยว่าจริง หรือไม่จริง อยากไปเจอกับตัวสักครั้งหนึ่ง จะต้องเดินทางไกล ด้วยเท้าฉันก็ยอม หากมันจะมีอะไรเมื่อไปถึง ต่อให้ตั๋วเดินทางจะแพงสักเท่าไร ต้องจ่ายด้วยอะไรจะไปหามา และฉันจึง จ่ายหมดเท่าชีวิตที่ฉันมี เพื่อให้ใครบางคนมาส่งคืน และบอกว่า ตั๋วใบนี้ไม่ได้มีสำหรับฉัน แม้เขาจะขายให้ทุกคนได้เท่ากัน เพียงแต่ว่า รถขบวนนี้ไม่มีที่ให้กับฉัน จึงไม่มีสิทธิ์เดินทาง อย่างที่เคยบอกไปฉันทุ่มเท และออกเดินไปบนทางที่เขาไป จะเหนื่อย จะร้อน จะหนาว ฉันไม่กลัว ถ้าใจทรนงจะทนไหว และในไม่ช้า ไม่นานก็มองเจอ ว่ามีปลายทางอยู่ไม่ไกล ก็เลยตะเกียกตะกายเพื่อไปเจอ สุดท้ายปลายทางที่หายไป มันคงไม่มีจริงแท้และแน่นอน ไม่มีทางให้คนอย่างฉัน เพียงแต่ตั๋วเดินทางที่ใครๆ ก็มี ก็ไม่ได้มีให้คนอย่างฉันเหมือนกัน จึงหวนคืนไปยังทางที่เดินมา ก็มีใครมองอยู่ตรงนั้น พอเดินกลับไปก็เจอคนเดิม ที่บอกกับฉัน ย้ำๆ ซ้ำๆ ว่า ตั๋วใบนี้ไม่ได้มีสำหรับฉัน แม้เขาจะขายให้ทุกคนได้เท่ากัน เพียงแต่ว่า รถขบวนนี้ไม่มีที่ให้กับฉัน จึงไม่มีสิทธิ์เดินทาง คนธรรมดาวันเวลาที่แสนสวยงามของเรา อาจจบเท่านั้น เป็นเพียงเพราะเราใช้มันทำให้กันและกัน ต้องเสียใจ เมื่อความเป็นจริงวันวานเมื่อวานนั้นผ่านไป แต่เรายังหวัง ให้รักที่เหลือเจือจางเป็นดั่งเดิมทุกอย่าง เราใฝ่ไปเกินฝัน จนเป็นความไม่เข้าใจ เวลาจะแปรอะไรจากที่เป็น ไม่เว้นแม้รัก...ที่ผูกพันและเสียดาย จนวันหนึ่งมันเปลี่ยนเราไปคล้ายใครไม่รู้จัก บางทีเราเป็นเพียงคนโง่ บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา ที่หายไป บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดา ที่ไม่เข้าใจ ในความหมายรักลึกซึ้ง และแสนยิ่งใหญ่ กว่าใครครอบครอง เราเคยคิดว่าเราสองเรา ก็ต่างเข้าใจในรัก และพยายามทำเหมือนว่าเราเคยรู้จัก...ความไว้ใจ ก็เคยสัญญาว่าไม่ครอบครอง เราแค่ ประคองกันไว้ แต่ความรักนั้นทำให้ทุกอย่างมันไม่ง่าย...โอ้ เราใฝ่ไปเกินฝัน จนเป็นความไม่เข้าใจ เวลาจะแปรอะไรจากที่เป็น ไม่เว้นแม้รัก...ที่ผูกพันและเสียดาย จนวันหนึ่งมันเปลี่ยนเราไปคล้ายใครไม่รู้จัก บางทีเราเป็นเพียงคนโง่ บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา ที่หายไป บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดา ที่ไม่เข้าใจ ในความหมายรักลึกซึ้ง และแสนยิ่งใหญ่ กว่าใครรู้ แล้วมันจะผ่านพ้นไป หรือเปล่า แล้วเราจะลืมได้เมื่อไร แล้วใจที่พังยับเยิน ใครจะเอาไว้ รัก...คือที่มาของความสุข แต่รัก...ก็เอามันคืนไป ไม่รู้ใครบอกฉันสักทีว่า ความรัก...มันคืออะไร มันคืออะไร...ใครบอกฉัน... |
|||||
|
|