Lilsaki's profile///+++!!!*~(((-Lilsaki-)...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    March 09

    ¸,ø¤º°`°º¤ø,¸ จบ ม.6 แย้ว ¸,ø¤º°`°º¤ø,¸

    (¯`·.¸¸.·´¯`·.¸¸.->กุจบ ม.6 แล้วววว<-.¸¸.·´¯`·.¸¸.·´¯)
     
    ~อ๊ากกกกกกก~
     
    ไม่น่าเชื่อเป็นไปได้เว้ยเฮ้ย...!!!
     
    แต่
     
    ก็ยังไม่รู้จะไปต่อ ณ แห่งหนใด
     
    มันน่าเศร้าก็ตรงนี้แหละ
     
    T_T
    January 01

    Happy New Year

    จันทร์เสี้ยวHappY NeW YeaRจันทร์เสี้ยว
     
    ดาวสุสัต์วัปีม่ดาว
     
    พระอาทิตย์"Wow...Hoo"พระอาทิตย์
     
    สายรุ้งปาร์ตี้ปาร์ตี้ปาร์ตี้ปาร์ตี้ปาร์ตี้ปาร์ตี้ปาร์ตี้ปาร์ตี้ปาร์ตี้สายรุ้ง
    November 02

    ม.6 เทอม 2 แล้ว

    ~กูจาจบไหมเนี้ยยยยยยยยยย~
    (T_T)
     
    ร้องไห้สงสัยเศร้าสงสัยเศร้าสงสัยร้องไห้
    March 05

    ขอบคุณกันและกัน

    ยังมีเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับ ความรัก
    หากลองหยุดพัก จงฟังซะก่อน
    จะรู้ว่าเราไม่เดินอยู่เดียวดาย
    ยังมีผู้คนบนทางอีกหลากหลาย อีกมากมาย
    ที่เราก็ต่าง มองหาความรักมาเติมให้เต็มหัวใจ

    มีความทรงจำดีๆ เกี่ยวกับความรัก
    บ้างสุขสมหวัง หรือจะร้องไห้
    แต่นั่นกลับทำให้ใจเรามีพลัง
    จนนานๆ ไปมันก็กลายเป็นความหลัง
    ที่ในทุกครั้ง เรานึกถึงเมื่อไหร่ ก็ไม่รู้จะขอบคุณมันยังไง

    ถ้าหากว่า ใจเราไม่เคยจะรักเลยสักที จิตใจวันนี้คงจะไม่แข็งแกร่ง
    และในวันที่ล้มลงคงไม่มีแรง ถ้าเรามัวระแวงในมือของกันและกัน

    ถ้ามันเป็นเพลงบนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
    และไม่มีวันที่ฉันและเธอจะเดินจากกัน ไปที่ไหน
    และถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย
    ให้ใจได้ซึ้งและมีพลังจะเดินต่อไปให้ไกล

    มองจะมองทางไหน มีใครสักคนที่หวังจะเดินเข้ามา
    นั่นคือปัญหา ยิ่งรอยิ่งนาน ยิ่งผ่านอะไรไปนานๆ ใจยิ่งหวั่น...ไหว
    และถ้าวันหนึ่งมีคนที่รอเข้ามา ว่าฟ้าก็คงไม่ทำเราเสียใจ
    แต่ถ้ามันไม่ใช่ ยังไงก็ไม่ใช่ ก็ได้แต่ถอนหายใจมองเหม่ออ้อนวอนให้
    ใครๆ บางคนบนนั้นช่วยฉันที่อยากมีความรักกับเขาบ้าง
    หากมีอะไรๆ ฉันยอมได้ทุกทาง เพียงคำว่ากันและกัน ฉันขอคำอธิบาย

    ถ้ามันเป็นเพลงบนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
    และไม่มีวันที่ฉันและเธอจะเดินจากกัน ไปที่ไหน
    และถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย
    ให้ใจได้ซึ้งและมีพลังจะเดินต่อไปให้ไกล...ให้ไกล

    เหนื่อย เหนื่อยจนถอนใจ ไม่รู้เมื่อไรว่าเราจะมีความหวัง...ไม่รู้เมื่อไร
    แค่เพียงสักครั้ง ได้เจอสักครั้ง แต่มันต้องเจ็บ ต้องปวด อย่างน้อยก็ยังได้รู้ว่ารักเป็นไง

    คนเราจะเสาะจะหาทำไม

    และมันจะเป็นจะรักยังไง

    ตะเกียกตะกายจะได้มา

    สุดท้ายบางทีต้องเสียน้ำตา

    แต่ให้ทนไว้ อาจเจ็บใจ

    และรอวันหนึ่งที่เราเติบโตจะขอบคุณ ว่าใจที่ไม่เคยมีรักให้ใคร และนานต่อไปจะเป็นใจที่ไร้ค่า
    หากมันจะมีอะไรที่ต้องแลกเพื่อได้มา ฉันว่ากันและกัน มีค่าที่จะแลกได้มากมาย

    ถ้ามันเป็นเพลงบนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
    และไม่มีวันที่ฉันและเธอจะเดินจากกัน ไปที่ไหน
    และถ้าชีวิตคือท่วงทำนอง เธอคือคำร้องที่มีความหมาย
    ให้ใจได้ซึ้งและมีพลังจะเดินต่อไปให้ไกล...ให้ไกล...

    มีทางเดินให้เราเดินเคียงและมีแต่เสียงของเธอกับฉัน
    มีทางเดินให้เราเดินเคียงและมีแต่เสียงของเธอกับฉัน
    แสนนานเท่านาน...แสนนานเท่านาน

    Ticket Night Trip rmx

    เธอเคยได้ยินใช่ไหมว่าที่หนึ่งถ้าเราไปถึงจะมีทุกอย่าง
    และเคยได้ยินใช่ไหมว่ามีรถไฟที่พาไปถึงปลายทาง
    และคงได้ยินมาบ้างเรื่องตั๋วเดินทางไปสู่ความรัก
    ที่มันอาจหาได้ไม่ยาก แต่มันลำบากเมื่อตอนเดินทาง โย่ เออ

    และนี่คือบทเพลงที่บรรเลงความว้าเหว่ให้ฟัง
    Md sponx จะ sing a song อันว้าเหว่ ดัง ดัง
    ใครต่อใครที่ใจยังวังเวงและว้าเหว่มาฟัง
    Md sponx จะ sing a song อันว้าเหว่ ฟัง ฟัง

    นั่นคือเพลงๆนั้นที่เธอกับฉันเคยฟังด้วยกัน
    บนทางที่ไปทะเลวันนั้น ฉันยังจำได้เหมือนในความฝัน
    ที่บางคืนที่ฉันตื่นมานอนน้ำตา แค่ฝันร้าย
    และคิดว่าเธอจะตื่นขึ้นมาได้เห็นได้ปลอบใจ
    แต่ไม่มีเลย เธอจากฉันไป และนี่คือฝันร้ายที่ฉันยังคงติดตา

    เหม่อมองดูทางรถไฟ ไม่มีใครไปแล้วกลับมา
    คิดถึงใครที่ทิ้งไป แล้วไม่มีวันจะย้อนมา
    หากฉันได้ไปกับรถไฟ ฉันคงจะไม่กลับมา
    อยากไปกับรถไฟ แล้วคงไม่มีวันกลับมา...หา

    ใจคนเราไม่อาจลืมเลือนได้เช่นใด แล้วก็หัวใจคนไม่อยากเปลี่ยนแปลงไปเช่นนั้น
    เรื่องที่ฉันตั้งใจจะลืมเธอไปสักคน เมื่อหลุดพ้น ก็ทำใจลืมเธอได้ยาก

    ก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ใครบอกว่าทำใจมันต้องใช้เวลา
    เมื่อนานมาแล้วฉันรักเธอยังไง แต่วันนี้เธอไปยังรักไม่มีสร่างซา

    เพราะมันเป็นเพลงของใครไม่รู้ วันนี้ฉันเปิดดูไม่เจอแม้แผ่นเสียง
    ที่บอกว่าเป็นเพลงบนทางเดินเคียง แต่วันนี้มีเพียง ฉันที่จำได้
    ก็ไม่รู้ว่าเธอลืมไปหรือยัง ไม่รู้แม้กระทั่งว่าเธอไปอยู่ไหน
    จะสบายดีหรือทุกข์ทนเจียนตาย จะมีใครต่อใครปลอบใจหรือคอยยินดี

    ในความเสียใจที่ยังยืนยง ในความลุ่มหลงที่ยังยืนนาน
    เธอทำให้ฝันถึงวันเมื่อวาน แล้วตื่นมา...ร้องไห้อยู่คนเดียว

    นั่งมองดูทางรถไฟ ไม่มีใครไปแล้วกลับมา
    คิดถึงใครที่ทิ้งไป แล้วไม่มีวันจะย้อนมา (ไม่มีวันย้อนกลับมา)
    หากฉันได้ไปกับรถไฟ ฉันคงจะไม่กลับมา
    อยากไปกับรถไฟ แล้วคงไม่มีวันจะย้อนมา....หา

    ฉันนอนบนเตียงที่เธอเคยนอน และยังกอดหมอนที่เธอเคยหนุน
    ฉันฝันว่ามันยังคงอบอุ่น ด้วยรักของเธอไม่มีเปลี่ยนไป
    ฉันเคยพากเพียรเขียนซึ่งเพลงรัก ด้วยหวังว่าเธอจะมาสนใจ
    แต่จนวันนี้ ณ เพลงรถไฟ...เธอไม่เคยจดจำ

    หรือเพราะว่ารักเธอ ไปหรือเปล่า ฉันรัก รัก เธอ เกินไปหรือเปล่า
    หรือฉันคิด ถึง ไปหรือเปล่า ฉันคิด คิดถึง เธอ ไปหรือเปล่า
    ฉันรักเธอ ไปหรือเปล่า ฉันรัก รัก เธอ เกินไปหรือเปล่า
    ฉันคิด ถึง ไปหรือเปล่า ฉันคิด คิดถึง เธอ เกินไปหรือเปล่า

    Ticket

    เคยได้ยินใช่ไหม ว่าที่หนึ่ง ถ้าไปถึงเราจะมีทุกอย่าง
    ความสุข ความฝัน อะไรที่เฝ้ารอ จะรอเราอยู่ที่ปลายทาง

    และต้องใช้ เพียงตั๋วเดินทางแค่ใบเดียว และมันก็ไปกลับกลายเป็นหลายครั้ง
    แต่ไม่เคยจะมีผู้ใดที่เคยไป จะกลับมาเล่าอะไรให้ฉันฟัง

    ก็เลยสงสัยว่าจริง หรือไม่จริง อยากไปเจอกับตัวสักครั้งหนึ่ง
    จะต้องเดินทางไกล ด้วยเท้าฉันก็ยอม หากมันจะมีอะไรเมื่อไปถึง

    ต่อให้ตั๋วเดินทางจะแพงสักเท่าไร ต้องจ่ายด้วยอะไรจะไปหามา
    และฉันจึง จ่ายหมดเท่าชีวิตที่ฉันมี เพื่อให้ใครบางคนมาส่งคืน และบอกว่า

    ตั๋วใบนี้ไม่ได้มีสำหรับฉัน แม้เขาจะขายให้ทุกคนได้เท่ากัน

    เพียงแต่ว่า รถขบวนนี้ไม่มีที่ให้กับฉัน จึงไม่มีสิทธิ์เดินทาง


    อย่างที่เคยบอกไปฉันทุ่มเท และออกเดินไปบนทางที่เขาไป
    จะเหนื่อย จะร้อน จะหนาว ฉันไม่กลัว ถ้าใจทรนงจะทนไหว

    และในไม่ช้า ไม่นานก็มองเจอ ว่ามีปลายทางอยู่ไม่ไกล
    ก็เลยตะเกียกตะกายเพื่อไปเจอ สุดท้ายปลายทางที่หายไป

    มันคงไม่มีจริงแท้และแน่นอน ไม่มีทางให้คนอย่างฉัน
    เพียงแต่ตั๋วเดินทางที่ใครๆ ก็มี ก็ไม่ได้มีให้คนอย่างฉันเหมือนกัน

    จึงหวนคืนไปยังทางที่เดินมา ก็มีใครมองอยู่ตรงนั้น
    พอเดินกลับไปก็เจอคนเดิม ที่บอกกับฉัน ย้ำๆ ซ้ำๆ ว่า

    ตั๋วใบนี้ไม่ได้มีสำหรับฉัน แม้เขาจะขายให้ทุกคนได้เท่ากัน

    เพียงแต่ว่า รถขบวนนี้ไม่มีที่ให้กับฉัน จึงไม่มีสิทธิ์เดินทาง

    คนธรรมดา

    วันเวลาที่แสนสวยงามของเรา อาจจบเท่านั้น
    เป็นเพียงเพราะเราใช้มันทำให้กันและกัน ต้องเสียใจ
    เมื่อความเป็นจริงวันวานเมื่อวานนั้นผ่านไป
    แต่เรายังหวัง ให้รักที่เหลือเจือจางเป็นดั่งเดิมทุกอย่าง

    เราใฝ่ไปเกินฝัน จนเป็นความไม่เข้าใจ
    เวลาจะแปรอะไรจากที่เป็น
    ไม่เว้นแม้รัก...ที่ผูกพันและเสียดาย
    จนวันหนึ่งมันเปลี่ยนเราไปคล้ายใครไม่รู้จัก

    บางทีเราเป็นเพียงคนโง่
    บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา
    บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา ที่หายไป
    บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดา ที่ไม่เข้าใจ
    ในความหมายรักลึกซึ้ง และแสนยิ่งใหญ่ กว่าใครครอบครอง

    เราเคยคิดว่าเราสองเรา ก็ต่างเข้าใจในรัก
    และพยายามทำเหมือนว่าเราเคยรู้จัก...ความไว้ใจ
    ก็เคยสัญญาว่าไม่ครอบครอง เราแค่ ประคองกันไว้
    แต่ความรักนั้นทำให้ทุกอย่างมันไม่ง่าย...โอ้

    เราใฝ่ไปเกินฝัน จนเป็นความไม่เข้าใจ
    เวลาจะแปรอะไรจากที่เป็น
    ไม่เว้นแม้รัก...ที่ผูกพันและเสียดาย
    จนวันหนึ่งมันเปลี่ยนเราไปคล้ายใครไม่รู้จัก

    บางทีเราเป็นเพียงคนโง่
    บางทีเราเป็นเพียงคนเหงา
    บางทีเราอาจเพียงต้องการแค่เรา ที่หายไป
    บางทีเราเป็นเพียงคนหนึ่งธรรมดา ที่ไม่เข้าใจ
    ในความหมายรักลึกซึ้ง และแสนยิ่งใหญ่ กว่าใครรู้

    แล้วมันจะผ่านพ้นไป หรือเปล่า
    แล้วเราจะลืมได้เมื่อไร
    แล้วใจที่พังยับเยิน ใครจะเอาไว้

    รัก...คือที่มาของความสุข แต่รัก...ก็เอามันคืนไป
    ไม่รู้ใครบอกฉันสักทีว่า ความรัก...มันคืออะไร
    มันคืออะไร...ใครบอกฉัน...
    February 28

    เบื่อๆๆ

    ปิดเทอมแล้ว
     
     
    ทำไม
     
    มันน่าเบื่ออย่างงี้ว้า.....!!!
     
    สงสัย เศร้า ผิดหวัง กำลังใช้ความคิด
    So_Sad
     
    เซ็งโว้ยยยยยยยย
    February 19

    ไม่มีสิทธิ์

    ไม่รู้ต้องทำอย่างไรกับชีวิต ฟ้านั้นได้ลิขิต ให้ฉันรักเธอ
    ทั้งที่เราไม่ควรแม้จะพบเจอ ทางที่ดีที่สุดก็คงทำได้แค่นี้

    คือจะเก็บรักไว้ จำภาพเธอไว้ รอให้ถึงวันนั้น
    วันที่คนอย่างฉันคู่ควรกับการรักเธอ

    แต่มันยังไม่กล้าบอก อยู่อย่างคนไม่มีทางออก
    ไม่รู้ต้องทำอย่างไรกับรักที่เก็บไว้ อยู่อย่างคนไม่มีสิทธิ์
    ในเมื่อเราแค่คิดก็ผิดแล้ว ฉันไม่ควร เก็บดาวที่สูงเกินไป
    ในเมื่อฉันเองมีแค่ใจ เท่านั้นที่ให้เธอเพียงผู้เดียว

    ไม่รู้ต้องทรมานอีกนานมั้ย กับความจริงที่หัวใจ ตอกย้ำทุกวัน
    หมดหนทางในวันนี้ที่รักกัน ใจกลับไม่ไหวหวั่นจะรักเธอ

    คือจะเก็บรักไว้ จำภาพเธอไว้ รอให้ถึงวันนั้น
    วันที่คนอย่างฉันคู่ควรกับการรักเธอ

    แต่มันยังไม่กล้าบอก อยู่อย่างคนไม่มีทางออก
    ไม่รู้ต้องทำอย่างไรกับรักที่เก็บไว้ อยู่อย่างคนไม่มีสิทธิ์
    ในเมื่อเราแค่คิดก็ผิดแล้ว ฉันไม่ควร เก็บดาวที่สูงเกินไป
    ในเมื่อฉันเองมีแค่ใจ เท่านั้นที่ให้เธอ ไม่เคยเปลี่ยน

    January 20

    ช่วงที่ดีที่สุด

    ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน

    ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างผ่านมาด้วยกัน

    นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ

    แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ

    ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง ได้ผ่านมาด้วยกัน

    นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ

    แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ

    นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ
    January 01

    Happy New Year

    ปาร์ตี้ปาร์ตี้ปาร์ตี้HAPPYจันทร์เสี้ยวNEWพระอาทิตย์YEARปาร์ตี้ปาร์ตี้ปาร์ตี้
     
    ยิ้มแฉ่งสุขสันต์วันปีใหม่ยิ้มแฉ่ง
     
    ขยิบตาขอให้มีความสุขกันทุกคนนะค้าบขยิบตา
     
    ดาว~~~~~~~~~~~ดาว
     
     
    November 25

    นิยามความรัก

    จะรักใคร ถามใจตัวเองก่อนว่า Do you belive in love?

    ต้นไม้อยู่ไม่ได้ ถ้าขาดน้ำ
    นกอยู่ไม่ได้ ถ้าขาดฟ้า
    มดอยู่ไม่ได้ ถ้าขาดน้ำตาล
    ฉันอยู่ไม่ได้ ถ้าขาดเธอ

    รักคือ...ความซื่อสัตย์ ถ้าไม่มีความซื่อสัตย์ก้อคงไปด้วยกันไม่ได้
    รักคือ...ความเข้าใจ ถ้าไม่เข้าใจกันก็จะทำให้ทะเลาะกัน
    รักคือ...อิสระ ถ้าเราไม่หั้ยอิสระกับคนที่เรารัก คนที่เรารักเขาก็จะไม่รักเรา
    รักคือ...บุพเพสันนิวาต พอหลายคนชอบคิดแบบนั้น
    รักคือ...การเสียสละ ถ้าเราเสียสละแล้วทำให้เขามีความสุขก็ต้องเสียสละ
    รักคือ...การให้ ให้ในสิ่งที่เราคิดว่ามีเขาความสุข


    รักแท้ คือพ่อแม่
    รักไม่แน่ คือผู้ชาย
    รักไม่ได้ คือกระเทย


    นี่เหละคือนิยามความรัก

    รักคือ มองไม่เห็น ส้มผัสได้ด้วยใจและตัวเอง คนที่เคยมีความรักเหมือนโลกเป็นสีชมพู รักดีอยู่บ้างทำให้เรามีลมหายใจอยู่มีชีวิตชีวาขึ้นมา แต่มีเรื่องไม่สบายใจขึ้นมาล่ะก็ เจ็บปวดและไม่อยากมีรักเลยหละ

    แต่มันก็สายเกินไปที่จะไม่มีรักเพราะทุกชีวิตต้องมีคนรัก จริงๆๆๆ รักคือ ความสุขที่หาอะไรมาวัดก็ไม่รู้ว่ารักมากแค่ไหน และคือความจำเป็นของคนๆ 1 ที่ได้รู้ว่ารักมาจากไหน

    เราไม่สามารถหาว่าตัวตนของคำว่ารัก ว่าผู้คิดค้นคือใคร แต่เราเป็นผู้ค้นมันเอง

    รัก.........แท้..เป็น..................ตำนาน
    รัก.......... สิ้นลมปราน..เป็น.......บทประพันธ์
    รัก.......... ไม่แปรผัน..เป็น.........นิยาย
    รัก.......... จนวันตาย..เป็น.........นิทาน
    รัก.......... ตลอดกาล..เป็น.........ละคร
    รัก.......... อยู่ทุกตอน..เป็น.........ละครน้ำเน่า
    รัก.......... ไม่เคยเก่า..เป็น.........จริงช่วงแรก
    รัก.......... ในความแปลก..เป็น....คำฮิต
    รัก.......... ด้วยชีวิต..เป็น...........ลิเก
    รัก..........ไม่โลเล..เป็น.............ความฝัน
    รัก.......... เธอนิรันด์..เป็น..........ชื่อเพลง
    รัก.......... นะตัวเอง..เป็น...........เด็กอมมือ
    รัก..........ซื่อสัตย์..เป็น.............คำลวง
    รัก.......... หมดทรวง..เป็น..........คำติดปาก
    รัก.......... เธอมาก..เป็น.............คำฮอต
    รัก.......... เดียวตลอด..เป็น........ไปไม่ได้.......!!!!!

    November 23

    ไกลสุดไกล

    ไกลสุดไกล คืนที่ฟ้ามีเพียงดวงดาวข้างกาย

    ที่ไกลสุดไกล มีเพียงฉันและเธอเราเคียงข้างกาย

    ราวกับฟ้าเป็นใจ ให้เราได้รักกัน



    ก็มีแต่เราเพียงเท่านี้ที่ใจเราคงต้องลา

    จะมีแต่เราในคืนนี้ที่มันกำลังข้ามผ่าน

    อยากให้ทุกนาทีได้หยุดอยู่นานแสนนาน



    แล้วฉันเพิ่งตื่นขึ้นมา ได้พบความจริงที่เจอ

    ความจริงที่โหดร้ายเกินจะทน ว่าฉันมีเธอแค่เพียงความฝัน



    ยังคงคิดถึงวันที่มีเธออยู่ ยังจำได้ชัดถึงความรู้สึก

    วันที่มีแค่น้ำตา มันยังเอ่อ ยังคิดถึงวันนั้น



    วันที่มีเธอกับฉัน ทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมารู้ไหมมันทรมาน

    ความจริงที่โหดร้ายเกินจะทน เหมือนไม่เคยมีเธออยู่ตรงนี้




    ยังคงคิดถึงวันที่มีเธออยู่ ยังจำได้ชัดถึงความรู้สึก

    วันที่มีแค่น้ำตา มันยังเอ่อ ยังคิดถึงวันนั้น



    ไม่มีแล้วคืนวันที่มีเธออยู่ เวลาที่เหลือคือความว่างเปล่า

    ใจรู้ไหมว่าหัวใจ มันต้องเจ็บ ถึงจนวันไหน



    ฉันรู้ไม่ว่าไม่มีวัน รักเราจะเป็นเหมือนเดิม

    ทุกค่ำคืนมันยังคงไม่หาย



    ยังคงคิดถึงวันที่มีเธออยู่ ยังจำได้ชัดถึงความรู้สึก

    วันที่มีแค่น้ำตา มันยังเอ่อ ยังคิดถึงวันนั้น



    ไม่มีแล้วคืนวันที่มีเธออยู่ เวลาที่เหลือคือความว่างเปล่า

    มันช่างไร้ค่า สองเราคงต้องจบ ไม่มีวันกลับมา



    เหลือเพียงความเจ็บปวดทุกครั้งที่ลืมตา

    November 18

    คนมันไม่ใช่

    ฉันทุ่มเท หมดเลยทุกอย่าง. . .
    ยิ่งนานยิ่งหมดหวัง. . จะเป็นคนของเธอ
    แต่เค้าเพิ่งเข้ามา ไม่นานที่เธอเจอ. .
    ก็ดูเธอพร่ำเพ้อ อยากเจอ. .เค้าทุกวัน

    ส่วนฉันที่เอาน้ำตาตั้งมากมาย
    มาแลกน้ำใจของเธอแค่นิดเดียว Oh. .Oh
    เธอก็ยังทำให้ดู. .ว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย. . .
    เธอไม่เคยจะให้.

    ก็เราเสียทีถึงเราทุ่มเทกว่านี้ก็ไม่มีทาง
    อดทนเฝ้ารอให้เธอเห็นใจแค่ไหนก็ยิ่งเลือนลาง
    จดจำไว้อย่างเรามันยังไม่ใช่อยู่แล้ว

    รักและหวังดี จากคนที่ไม่ใช่.
    จะมากมายแค่ไหนไม่มีค่าซักหน่อย
    ก็เทียบไม่ได้เลย กับเค้าที่เธอคอย.
    เค้าทำให้เล็กน้อย แต่เธอ. .ก็รักได้

    ส่วนฉันที่เอาน้ำตาตั้งมากมาย
    มาแลกน้ำใจของเธอ แค่นิดเดียว Oh. .Oh
    เธอก็ยังทำให้ดูว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย
    เธอไม่เคยจะให้

    ก็เราเสียทีถึงเราทุ่มเทกว่านี้ก็ไม่มีทาง
    อดทนเฝ้ารอให้เธอเห็นใจแค่ไหนก็ยิ่งเลือนลาง
    จดจำไว้อย่างเรามันยังไม่ใช่อยู่แล้ว

    ก็เราเสียทีถึงเราทุ่มเทกว่านี้ก็ไม่มีทาง
    อดทนเฝ้ารอให้เธอเห็นใจแค่ไหนก็ยิ่งเลือนลาง
    จดจำไว้อย่างเรามันยังไม่ใช่อยู่แล้ว

    จดจำไว้ มันไร้ค่ามาตั้งนานแล้ว
    November 11

    นาทีสุดท้าย

    วันที่เรามีรักให้ใครสักคน
    ถ้ามันเป็นเพียงความรักข้างเดียวก็คงต้องเสียใจ
    แต่รักเขาแล้วไม่บอกไม่ยอมพูดเพียงคำเดียวแล้วปล่อย ปล่อยมันให้สายไปยิ่งช้ำใจ

    ความในใจของฉัน ฉันมีต่อเธอมันคือคำว่ารัก
    รักตั้งแต่วันที่พบกัน แต่เหมือนว่าฉันไม่แคร์
    ไม่เคยสนใจในความรู้สึกของใจเธอเลยสักครั้ง
    อยากให้รู้มันไม่จริง

    แหละในชีวิตของฉันต้องการแค่เพียงคนเดียวคือเธอ
    ก็คงไม่มีประโยชน์ต้องทนเก็บไว้ในใจ
    อยากบอกให้เธอได้รู้ ฉันจะไม่มีความจริงจากนี้ไป
    นาทีสุดท้าย คงยังไม่สายสำหรับเรา

    เฝ้ารอมานานแสนนาน วันที่กล้าจะบอกเธอไป
    พูดมาจากใจของฉันว่า *ฉันรักเธอ*
    October 30

    ลืมเธอไม่เก่ง

    ผิดก็ตรงที่ฉันนั้นลืมไม่ค่อยเก่ง

    ให้ลืมเธอไม่เป็น

    จะตัดเธอได้ยังไง

    อยากจะลืมให้เหมือนเธอทำฉันง่ายดาย

    แต่ฉันก็ทำไม่ไหว

    แค่กับมันเพราะอะไร คิดดูซิ

    รักเธอไง ใช่น่ะซิ..ไม่อาจจะลืมเธอ
    October 11

    พยายามกี่ครั้งก็ตามแต่

    แล้วมันก็คล้ายเรื่องเดิม หนึ่งคนใส่ใจ อีกคนก็ไม่เห็นค่า
     
    เรื่องมันคับคล้ายคับคาว่าตัวฉัน
     
    ต้องเสียใจ
     
    จริงหรือหลอกทำไมไม่บอกกัน
     
    ที่รักที่หยอกที่เคยให้ต่อกัน
     
    ความเฉยชาที่เธอให้มาเริ่มจะกดดัน ให้ฉันน้อยใจ
     
    พยายามกี่ครั้งก็ตามแต่...ฉันก็ได้แค่ผิดหวัง
    October 06

    ถ้าในโลกนี้ไม่มี

    ทุกเรื่องราว ที่เกิดกับสองเรา 
     
    ทุกนาที ไม่ว่าจะดีร้าย

    จะไม่เลือนหายไป  ตามวันและเวลา

    ฉันจะเก็บความทรงจำ ไว้ในลมหายใจ
     
    ที่มีอยู่ จะดูแลให้ดี

    ไม่ต้องมีของ เพื่อเตือนความทรงจำ
     
    เพราะมันไม่สำคัญ

    มากไปกว่า เก็บในลมหายใจ ตลอดไป

    October 04

    หมดใจ

    ถ้าเธอหมดใจ ทุ่มให้เธอย่างไงก็คงไร้ค่า
     
    ยิ่งไค้วคว้าก็เท่ากับสร้างปัญหา
     
    ให้ไกลออกไปทุกที

    ให้ตัดใจจากเธอก็ทำไมไหว
     
    จึงต้องการเป็นอย่างนี้

    แล้วฉันก็รู้ตัวดีว่าในวันนี้....เป็นเพียงคนไม่มีค่า
    October 02

    ขอบคุณน้ำตา

    ต้องขอบคุณน้ำตา ที่สอนให้จำในบทเรียน
    น้ำตา ที่ไหลรินในวันที่หัวใจอ่อนล้า
    วันนี้เพิ่งรู้คุณค่า ในช่วงเวลาที่เคยเจ็บเคยหวังแล้วไม่เป็นดั่งใจ
    พร้อมจะเดินออกไป พร้อมรอยยิ้ม
    รู้ดี พรุ่งนี้ยังแสนไกล ร้องจนทนไม่ไหว ฉันเคยร้อง เคยแพ้
    ไม่รักก็ไม่เข้าใจ โลกทุกวันเปลี่ยนไป
    เหมือนหัวใจใครสักคน ฉันเลยได้เรียนรู้ ว่ารักใช่เพียงแค่รอ
    น้ำตา คอยสอนให้จำในบทเรียน
    น้ำตา ที่ไหลริน ในวันที่หัวใจอ่อนล้า วันนี้เธอไม่กลับมา ....
    ในช่วงเวลาที่เคยเจ็บ เคยหวังแล้วไม่เป็นดั่งใจ
    แด่รักที่จากไป....เฮ้อ~เฮอ
    ในช่วงเวลาที่เคยเจ็บที่ผิดหวังฉันคอยบอกหัวใจ... เรียนรู้และก้าวไป
    แด่รัก.....รักที่จากไป